Historia ZUW Rudawa

Powrót do strony głównej

Historia ZUW Rudawa

Na początku lat pięćdziesiątych nasilający się deficyt wody w Krakowie, a zwłaszcza rosnące zanieczyszczenie Wisły, spowodowały konieczność znalezienia nowego, odpowiednio zasobnego źródła wody dla miasta. Wybrano rzekę Rudawę - lewobrzeżny dopływ Wisły.

30 września 1955 roku ZUW Rudawa został oddany do eksploatacji osiągając wydajność 55 tys. m3/dobę. Dzięki zastosowaniu koagulacji wody z wykorzystaniem siarczanu glinu oraz filtracji na filtrach pospiesznych, zakład był na tamte czasy jednym z najnowocześniejszych w Polsce.

Ze względu na stale rosnące zapotrzebowanie miasta w wodę już po kilku latach eksploatacji zakładu zaplanowano jego rozbudowę do wydajności 70 tys.m3/dobę. Modernizację przeprowadzono w latach 1964-1965. Niestety od lat 70–tych coraz częściej zdarzały się wypadki poważnego zanieczyszczenia rzek, co w skrajnych sytuacjach powodowało konieczność czasowego przerwania pracy ujęć wody i zakładów uzdatniania. Problem ten dotykał wielokrotnie ZUW Rudawa, w okresie ostrego deficytu wody w Krakowie ZUW Rudawa produkował nawet ponad 100 tys. m3/dobę, na którym w latach 1970-1986 spoczywał główny ciężar zaopatrzenia miasta. Uruchomienie w 1986 roku docelowego ujęcia na Rabie odciążyło zakład na tyle, że mógł powrócić do produkcji na poziomie 55 tys.m3/dobę. Wówczas zaistniały korzystne warunki do przeprowadzania modernizacji, której efektem było uzyskanie wysokiego stopnia niezawodności urządzeń technologicznych i podniesienie jakości produkowanej wody.

Najważniejszą, przeprowadzoną w ostatnich latach inwestycją, było zastąpienie chloru gazowego, wykorzystywanego w procesie dezynfekcji, dwutlenkiem chloru, który zapobiega powstawaniu związków chemicznych obniżających właściwości organoleptyczne wody.